Samen tellen

Onze Apenkop gaat helemaal op in een nieuwe wereld. De wereld van het tellen. 

Omdat Muis wel wat nieuwe uitdaging kon gebruiken mocht ze haar grote broer assisteren. 

Samen beleefden ze enorm veel plezier aan het bij elkaar zoeken van de kaarten. 

Vragenspervuur

We weten al een poosje dat Muizenmeisje razend nieuwsgierig is naar de wereld om haar heen. 
Dat begon al toen ze net geboren was en al snel haar hoofd op kon houden. Zo kon ze de wereld bekijken. 
Toen we haar als 5 maander op een kleed in het gras legde, vond ze het gras zo intressant, dat ze zichzelf in een middag leerde kruipen. 
En als baby van 6 maanden was ik er net optijd bij om te voorkomen dat ze uit de box zou kukelen, omdat ze op een middag 'ineens' ging staan.

De wereld is een mooie plaats om te ontdekken. Als is ons Muisje toch ook regelmatig te klein voor de dingen die ze wil. Toch weet ze heel veel te bereiken. 
Gelukkig zijn er veel mensen in onze omgeving opmerkzaam over haar ontwikkeling.
 'Dit is een vlotte, daar ga je nog wat mee beleven' vertelde de jeugdverpleegkundige op het consultatiebureau.
En ook de logopediste die haar helpt met haar articulatie had al snel in de gaten dat Muis vlot van begrip is.

Gelukkig is de school waar Muis naartoe gaat ook flexibel. Hoewel ze het wel lastig vinden, mag Muis 3 maanden eerder naar school. 3 maanden voordat ze 4 wordt dus.
Ze kijkt er naar uit en ze leeft er naar toe. Maar misschien moet ik de juffen nog wel even waarschuwen voor Muisjes nieuwste hit: het vragenspervuur.

"Waarom zijn die lampen daar?"
Omdat die licht geven
"Waarom geven die licht?"
Zodat de automobilisten beter kunnen zien s nachts. 
"Waarom kunnen die niet zien dan?"
Omdat het 's nachts donker is
"Waarom is het 's nachts donker dan?"
Omdat de zon dan niet schijnt
"Waarom schijnt de zon dan niet?"
Aaaaaaaaaaaaaarch

Scheerschuim

Blubber

Kabouterhuis

De pruimenboom in onze tuin gaf dit jaar meer dan 60 kilo pruimen, maar ook meer dan 60 dagen wespenoverlast.
Aapie en Muis zijn niet dol op wespen en ik ben er allergisch voor.
De beslissing werd dus genomen: de pruimenboom moet het veld ruimen. Zonde van zo'n mooi boom, maar we planten er een andere voor terug.

Toen de dag kwam om de boom om te zagen wilden Aap en Muis natuurlijk 'helpen'. Samen met grote Bok zaagden de de takken. Maar voor het grote werk waren ze toch echt een beetje te klein.

Al geruime tijd verzamelde ik op pinterest houten kabouterhuizen, met in mijn achterhoofd het idee dat het wel leuk zou zijn om die te gaan maken.
Deze huizen worden veel gebruikt op Vrije scholen en ik had ze tijdens mijn stages op scholen in Zwitserland al zo vaak gezien.

Met een ruime hoeveelheid hout en de schijven die we al langer in de tuin hadden liggen konden we meteen lekker aan de slag.

Voor Aapje was het al prima te doen om lekker zelf te timmeren. Ik sloeg de spijker er even een stukje in zodat er geen duimen meer in de weg zaten. De rest kon hij prima zelf. Als jongste kleuter kun je dat ook al prima.
We hadden een echte boomzaag, dus als houthakkers zaagden we de grote takken op de juiste maat. Daar kwam heel wat 'rekenwerk' bij kijken.
Nauwkeurig vergeleek hij de takken en zette een kerfje waar gezaagd moest worden.
In het midden van 2 schijfjes moest nog een gaatje geboord worden, een mooi klusje voor aapie die met zijn speelgoed boor al zo goed geoefend had dat hij het helemaal zelf kon.
Het kabouterhuis kreeg zo een echte hijskraan/lift en een mooi schommel.

Muis was met haar 2 jaar eigenlijk een maatje te klein voor dit karweitje, maar ze wilde zo verschrikkelijk graag meedoen. Samen hielden we de hamer vast en tikten heel wat spijkers in het hout.
De glijbaan en het trappetje bleken voor mij toch ook een tikkie te zwaar met de handzaag, dus pakte papa de cirkelzaag en de kettingzaag en bezorgde ons 2 trappetjes en 2 glijbanen.

Als het herfst wordt heb ik beloofd dat we in het bos kabouters gaan zoeken (lees: mama moet ze nog even maken, maar die is al een jaar met sinterklaas bezig *schaam* )
Wordt dus vervolgd.

 

Rebelse regels: Slaan, schoppen en huilen mag

Jonge kinderen zijn lichamelijk ingesteld. Als ze boos zijn is hun hele lichaampje verkrampt van boosheid. Als ze verdriet hebben, huilt hun hele lijf.

Als je kind boos is, dan mag dat. Soms explodeert die boosheid letterlijk vanuit hun hele lijf. Ze willen slaan, schoppen en krabben. Het klinkt vreemd, maar dat mag. Alleen mag een kind die boosheid niet gebruiken om iemand pijn te doen.

In plaats van iemand te slaan kan je kind ook een kussen slaan.

'Ik zie dat je boos bent, je mag van mij je broer niet slaan, dat doet pijn. Als je wilt slaan heb ik hier een kussen voor je."

Dit is een blog uit de serie "Rebelse regels".

De komende periode verschijnen er nog een aantal van deze rebelse regels. 

Het zijn regels die we vanzelfsprekend vinden, maar vanzelfsprekend wil ook zeggen dat je er meestal nog niet bewust over nagedacht hebt.  Zijn al die regels eigenlijk wel zo zinvol? 

Rebelse regels:
1. Kinderen hoeven geen sorry te zeggen
2. Kinderen hoeven niet te delen
3. Roep niet steeds "Goed gedaan"
4. Jongens mogen jurken aan
5. "1000 bommen en granaten'
6. Slaan schoppen en huilen mag
7. Niet iedereen hoeft je vriend te zijn
8. Stoeien moet/mag
9. Ruziemaken mag
10. Een tekening hoeft niet mooi te zijn
11. Gehoorzamen en luisteren zijn geen synoniemen

De sleutel:

Kerstsfeer

Lekker knoeien en rommelen met scheerschuim. Apenkoppie vroeg er eigenlijk al weer weken om.

Veel heb je er niet voor nodig. Ik gebruikte een bus scheerschuim. (Eerlijk gepikt van springbok), wat sterretjes en dennenappels uit de seizoenstafel.
Met rode, groene en oranje verf maakten we wat herfstkleuren.

Muizenmeisje wist echt niet wat ze met die schuimbende aanmoest. Gelukkig was grote broer niet te beroerd om te helpen.

Schoolrijpheid

Mogen kleuters nog kleuteren?

Totaal verbaasd verlieten Springbok en ik vorige maand een basisschool in ons dorp. Op de open avond mochten we kennismaken met het aanbod van deze school. En aangezien we nog op zoek waren naar een school voor Apenkoppie en Muizenmeisje wilden we daar graag meer over weten.
Nu is het wel 6 jaar geleden dat ik voor de klas stond, en weet ik dat dingen snel veranderen, maar zelfs ik was erg verbaasd.

De juf van groep 2 vertelde dat de kleuters 21 letters móeten kennen om over te mogen naar groep 3. Springbok keek me geschokt aan, hij dacht even dat hij al bij groep 3 beland was. Waar is de tijd gebleven dat kinderen mogen kleuteren? Waar mogen kleuters nog verkennen, ontdekken en ervaren. Kennismaken met de wereld d.m.v. een 'rijke leeromgeving' , dat is toch wat jonge kinderen doen: 'Mijn leren is spelen en mijn spelen is leren'
De juf zwakte haar stelling nog wel wat af. Als een kleuter er 1 of 2 niet kan, mag hij in overleg met de ouders toch over.

De juf moet toch gezien hebben dat ik mijn kin van de grond moest rapen. Deze juf besteedde iedere dag ongeveer een uur aan activiteiten rond de letter van de week. In oktober worden de kinderen getoets, dan moeten ze er 9 kennen en aan het eind dus 21. Pfff arme kinderen!

Ik heb eens uitgerekend hoeveel uur ze dan dus uittrekt aan het aanbieden van letters: 200 uur!
200 uur om letters te leren, die zeker niet aan de 4 B's voldoen. (zie onder). En daarnaast beginnen ze in groep 3 weer opnieuw!

Inmiddels weet ik dat het aanbieden van letters onderdeel uitmaakt van de zogenaamde 'voorschot methode'. Hierbij wil men kinderen met een achterstand, of een verwacht probleem zoals dyslexie een voorsprong geven door alvast letters aan te bieden.
Maar waar nou de eis van 21 letters vandaan komt is me totaal onduidelijk. Wie meer weet mag het me zeggen.

Overigens ben ik niet tegen het aanbieden van letters aan kleuters. MITS:
- een kind interesse heeft in letters (betrokkenheid)
- het aansluit bij een doel, bijvoorbeeld eigen naam willen schrijven, of die van opa/oma/broer/zus e.d. (betekenisvol)
- de activiteit aansluit bij de ontwikkeling van het kind en haalbaar is, dus bijvoorbeeld stempelen ipv schrijven (zone van de naaste ontwikkeling, bedoeling, betekenisvol)



4 B's
 Betekenisvol;
Thematisch aanbod waarbij leerlingen inbreng hebben en dat aansluit bij de belevingswereld van leerlingen.
 Bedoelingen;
Leeractiviteiten met een doel (cirkel basisontwikkeling, kerndoelen enz.)
 Betrokkenheid;
Er vindt fundamenteel leren plaats.
 Bemiddelende rol van de leerkracht;
Leerkracht sluit aan bij het actuele ontwikkelingsniveau en de zone van naaste ontwikkeling.

Overige interessante bronnen:
http://www.teamonderwijs.nl/download/content/Elstar_kenmerken_OGO.pdf
http://www.teamonderwijs.nl/download/content/Elstar_OGO_kijkwijzer.pdf
http://hbo-kennisbank.uvt.nl/cgi/fontys/show.cgi?fid=6410

Jammie, kralen rijgen

Apenkoppie vindt rijgen nog niet echt geweldig. Zijn fijne motoriek is net als bij veel jongenspeuters niet geweldig,  zijn eetlust daarentegen.....
Deze activiteit maakte daar handig gebruik van. Moeilijk was het niet:

Ik nam een zak ringetjes-chips mee (eigenmerk is het goedkoopst) en knipte een touwtje af.
Omdat het nylon was kon ik er een mooi hard puntje aan smelten.

De uitdaging was nu niet: hoe krijg ik peuter aan het rijgen? Maar: hoe zorg ik dat er meer kralen aan zijn ketting komen dan er meteen in zijn mond verdwijnen...
We spraken af dat alleen de kapotte ringetjes opgegeten werden. De rest regen we samen aan het koord. Apenkoppie bleef het een uitdaging vinden. Pas toen hij doorkreeg dat hij het eindresultaat op mocht eten, ging het ineens harder.

Slaslingerkunst

Al een aantal maanden stond op onze zolder een slaslinger niets te doen. Gekregen van mijn zusje, die dacht dat wij als creatievelingen in het WildeWesterWoud er meer aan hadden.
Sla wordt hier niet geslingerd, maar al snel kwam ik op Pinterest een ander leuk idee tegen: Slingerkunst.
Dus bleef de slaslinger op zolder staan voor een regenachtige dag.

Regenachtige dagen hebben we genoeg deze zomer. Het werd dus tijd om de slinger maar eens van zolder te halen.

Apenkoppie was razendbenieuwd wat er nu mee kon. Vingerverf maakt ik wat vloeibaarder door het met wat water te mengen. Zo kon Apenkoppie het zo uit een bakje in de slaslinger scheppen.

Het scheppen van de verf gaf een mooie aanleiding om eens wat begrippen aan te bieden.
Niet alleen dik en dun, maar ook 'het midden', 'de zijkant' en hard en zacht kwamen aan bod.

Niet dat Apenkoppie nu echt met de begrippen bezig is geweest. Toch vind het ik het belangrijk dat soort dingen te benoemen. Het zijn begrippen die hij als kleuter nodig gaat hebben.
Apenkoppie zelf was vooral bezig met een echt peuterding: herhaling, herhaling, herhaling, herhaling.....

Na een half uurtje lag de hele eettafel vol met kunstwerken.

Bubbelplastic

Bubbelplastic gaf onverwacht veel pret in het WildeWesterWoud. Er is niet echt moeilijk aan te komen, maar dit was wel een erg mooie variant met flink grote bubbels.

Ik kon me beheersen en heb er geen laten klappen :-)

Eigenlijk was de opzet om Apenkoppie met ververf te laten spelen, maar aangezien hij een hekel aan vieze handen heeft werden het de verfstiften.
Ik nam ze eens mee bij de Action voor een habbekrats.
Het voordeel van deze stiften is dat je de verf er makkelijk uit kunt knijpen en dan met het sponsje uit kunt smeren.

Eigenlijk kon het Apenkoppie maar matig interesseren. Hij wilde liever de waterverfrollers gebruiken. Maar dat ging natuurlijk niet, daar was hij snel achter.

We maakten nog snel een paar afdrukken voordat hij gewoon op papier verder ging. Misschien een andere keer dan maar....

  

Ballonstippen

Apenkoppie ging aan de slag met verf en ballonnen. De ballonnen waren vorige week gevuld met zand voor een werpspelletje, maar waren perfect voor dit klusje.

Al is hij al een flinke peuter, hij heeft nog steeds een hekel aan vieze handen. Verven met ballonnen biedt toch een leuke ervaring op sensomotorisch gebied. Ik had er alleen zand in gedaan. Maar je kunt zo natuurlijk ook met andere dingen vullen:
- rijst
- gedroogde erwten, bonen
- zaden
- water

Waar Apenkoppie meer van het smeren en wrijven was, ging Muizenmeisje lol met stippen. De verf zat overal en ze had dikke pret.
Het eindresultaat werd gebruikt als inpakpapier voor een cadeautje voor de leidsters van het kinderdagverblijf.

Trakteren

Het overkomt heel veel moeders. Je peuter is jarig en je bent vergeten voor een traktatie te zorgen.

In ons geval ging het om het afscheid van het kinderdagverblijf waar Apenkoppie en Muizenmeisje de afgelopen 3 maanden mochten komen spelen.

Ik maakte een last-minute oplossing met wat ik nog in huis had:
- appel
- kaas
- rozijntjes
- letterkoekjes

Op het kinderdagverblijf zijn ze deze week aan het werk rond verkeer/ voertuigen. Gelukkig had ik nog wat uitsteekvormpjes (voor koekjes) liggen die daar prima bij pasten.

Van de kaas en appel sneed ik dikke repen. Met de vormpjes stak ik de figuurtjes uit.

Snel in vrolijke cake-papiertjes en klaar is mama!

Je kunt natuurlijk ook alleen fruit gebruiken:
- meloen
- appel
- perzik
- komkommer (o.k. groente ik weet 't)



Oja, de restjes hoef je natuurlijk niet weg te gooien. Die verdwenen lekker in mijn buik!

Kunstig verven

Vaderdag komt er weer aan, dus werd het tijd weer eens iets nieuws te proberen met peuter. Hij wilde graag verven en bij de xenos had ik wat spullen meegenomen die daarbij konden helpen. (goedkope verf, doeken en kwasten vind je zowel bij xenos als bij action.

Met een rol afplakband maakt ik wat grove vakken. Aapie keek erg verbaasd, maar toen ik zei dat hij straks ging toveren vond hij het prima.

 

De verfstiften zijn een grote hit in het wilde westerwoud, maar Aapie had voor het eerst met kwasten geverfd op de speelzaal dus wilde hij dat nu ook. Ik ga de kwasten nog wel wat korter maken. (even een zaag zoeken)

 

Ook Muizenmeisje schilderde haar werkje. Ze gebruikte daarvoor wel de stiften, en verfde ook meteen maar even haar handen en gezicht. :-)

 

Het resultaat was even simpel als mooi:

Stempelen met paaseieren

De hema had laatst leuke paaseieren, ik haalde ze vooral omdat ik al die chocolade niet zo nodig vind voor Apenkoppie en Muizenmeisje.
De paaseieren gaan we natuurlijk gewoon zoeken op eerste paasdag. Ik stop er wat kleine koekjes in en plastic diertjes die ik gehaald heb.

Ze alleen daarvoor gebruiken is natuurlijk zonde.
Vanmorgen wilde Apenkoppie 'kutselen' :-)
Met de paaseieren had hij dikke pret. Natuurlijk bleef het niet bij stempelen. Al heeft hij nog steeds een hekel aan vieze handen, de eieren werden ook beschilderd.

Toen dat niet meer voldoende was vroeg hij om andere vormpjes, de kleivormpjes wel te verstaan.
"Een vork graag mama?" Ook daarmee is het leuk verven.

Collage maken (scheuren en plakken)

Voor kinderen gaat knutselen helemaal nog niet om het resultaat. En eigenlijk zou ik dat het liefst altijd zo houden. Het is het proces dat telt! De lol die je hebt in wat je doet, bezig zijn met wat het wordt verpest dat soms. Dat zie ik al bij Apenkoppie : "Wil jij een trein tekenen? Ik kan dat niet" Ik probeer het dan ook niet te doen.
Vandaag had ik een uitdaging. Apenkoppie en Muizenmeisje wilde knutselen en ik wilde graag dat ze een cadeautje maakte voor hun jarige tante.
De oplossing bleek eenvoudig. Zij genoten van het proces en knutselden heerlijk. Ik maakte er een eindproduct van.

Zo ging het:
Kaftfolie (hema) gehaald en met de klevende kant naar binnen op het raam geplakt. Intussen kwam er al een heel nieuwsgierig Apenkoppie kijken wat er nu te beleven was. Uit mama's grote knutseldoos (Apenkoppie heilige-graal) kwam een stapel vloeipapier. Ik heb het gewoon op de grond gelegd en ben er lekker bij gaan zitten. Eens kijken wat ze ermee zouden doen.
Apenkoppie begon met grote stukken papier er op te plakken maar ging daarna al snel over op proppen maken en plakken.
Muizenmeisjekwam een blaadje pikken, rende ermee naar de keuken. Daar versnipperde ze het zo klein mogelijk. Een voor een kwam ze de snippertjes er weer opplakken.
Na een kwartiertje waren ze uitgeplakt. "Mama, maak jij het maar af, ik wil buitenspelen!"
Gelukkig viel er niet veel meer te doen.

En het eindresultaat?
Een mooi hart voor tante en mooie eieren voor onze collage uit te restjes.

Vlekvrij verven 2.0

Vlekvrij verven met een baby en peuter had ik afgelopen zomer natuurlijk ook al eens gedaan. De uitkomst was prima, maar het proces beviel me niet zo goed. De verf wilde niet altijd even makkelijk mengen en het vrijven viel Apenkoppie soms best tegen.

Om het proces wat makkelijk te laten verlopen heb ik bij alle kleuren verf en flinke scheut afwasmiddel gedaan. Even goed roeren en daarna op het papier in de zak.
Apenkoppie en Muizenmeisje maakten met veel plezier een kunstwerk. Dit keer heb ik de zakjes voorzichtig open geknipt, zo bleef het papier beter heel. Door het afwasmiddel is het namelijk echt doordrenkt met verf.

Voor oma die in het ziekenhuis lag maakten we er een kunstwerk van. Apenkoppie's hand werd een mooie boom.
Ik knipte de hartjes uit hun schilderwerk, Apenkoppie ponste met een ponsje alle vlindertjes.

En oma? Die vond het schitterend en is al weer thuis aan het herstellen.

Ruimte om te rijden

Soms ben ik zo blij dat twitter bestaat!
Met veel plezier volg ik adviezen op van ervaren peutermoeders. En soms mag ik er eens een geven.
Zo waren de kinderen van Petr@ zich op een regenachtige middag aan het vervelen.
Uitgespeeld met hun speelgoed. Door een simpele uitbereiding gingen ze weer betrokken op in hun spel.

Hoe simpel? Nou gewoon:
Neem een rol schilderstape en plak een heel weggennet op de grond. Je hoeft het daarbij natuurlijk niet te laten. De bank, kruk, tafel, alles kan onderdeel uitmaken van je weggennet.

Bij Petr@ was het een groot succes!

(met dank aan haar voor de foto)