Pompons

Laat me los!

Beste Ouders,

Je hoeft niet te schrikken als Apenkoppie omhoog klimt in het klimrek.
Je hoeft er niet als een dwaas naartoe te rennen. En het is niet zo, dat omdat ik er niet naast sta, mijn Muizenmeisje nog niet zou kunnen klimmen.

Ik ben niet op een bankje gaan zitten omdat ik te lui ben om mijn kind te helpen. Ik zit op een bankje omdat ik vertrouwen heb in mijn kinderen.
Ik heb er vertrouwen in dat ze zullen doen wat ze kunnen en dat ze hulp zullen vragen op het moment dat ze dat nodig hebben.

Mijn kinderen leren er niets van als ik ze help bij iedere stap op de ladder. Het helpt ze niet als ik ze omhoog til zodat ze van de glijbaan af kunnen gaan. Bovendien beroof ik ze van de voldoening om iets zelf te doen. De voldoening die ze voelen als ze met inzet en volharding toch die lastige ladder opgeklommen zijn.
En als het ze niet lukt om omhoog te klimmen over die lastige weg, dan vinden ze wel een omweg die eenvoudiger is. Totdat ze moe zijn van het omlopen, dan zullen ze gemotiveerd zijn om het opnieuw te proberen, totdat het wel lukt.

Het is niet mijn taak, en ook niet die van jou, om te voorkomen dat mijn kind teleurgesteld of gefrustreerd raakt. Als ik dat doe, leren ze nooit omgaan met het feit dat iets spannend of eng is en dat je kunt vallen. Maar ze leren ook niet, dat je gewoon weer op kunt staan, omdat vallen niet het einde van de wereld is.

Ik wil dat mijn kinderen leren dat ze zelf uitdagingen aan kunnen en problemen kunnen oplossen. Ik wil dat ze het zelfvertrouwen krijgen om de wereld in te kunnen gaan in de wetenschap dat ze het zelf kunnen. En dat als er problemen komen, ze die zelf kunnen oplossen.

Tot die tijd vraag ik je om mijn kind zijn gang te laten gaan. Echt, ik weet wat ik doe want ik ken mijn kind. En het is niet zo, dat omdat ik op de bank zit ik niet regelmatig op mijn tong moet bijten om niet te roepen: "Pas OP!!" Maar ik kies er bewust voor om even te wachten zodat mijn kind het risico zelf in kan schatten en zijn angst kan overwinnen.

Apenkoppie en Muizenmeisje zullen groter worden, de ladders hoger en de uitdagingen groter. En ik weet dat ik er niet altijd bij zal kunnen zijn om ze op tillen als het moeilijk wordt. Ik leer ze de vaardigheden die ze nodig hebben liever nu, nu de ladders nog laag zijn en ieder probleem opgelost kan worden met 'een kusje erop, over'.

Verfstiften

Om apenkoppie en muizenmeisje uit te dagen, vind ik het leuk regelmatig nieuwe materialen aan te bieden.
Dat je voor peuters niet veel materiaal nodig hebt bleek wel uit deze foto's.

Ik nam de verfstiften van Pritt mee uit de aanbiedingenbak van Kruidvat en had geen hoge verwachtingen.

Aapie en Muis waren heel lang aan het spelen met de nieuwe rollerbalverfstiften.

De stiften zelf waren even lastig aan de gang te krijgen. Maar als snel vonden ze hum draai.

 

Muizenmeisje kreeg twee kleuren stiften om gewoon eens te ontdekken.

 

 Een dikke, droge kwast als extra bezorgde apenkoppie veel pret. Het uitvegen van de verf was een nieuwe ontdekking.

Apenkoppie wilde er nieuwe 'vlinders' mee maken Hij vouwde zelf zijn blad dubbel en ging aan de slag. .

Ballonstippen

Apenkoppie ging aan de slag met verf en ballonnen. De ballonnen waren vorige week gevuld met zand voor een werpspelletje, maar waren perfect voor dit klusje.

Al is hij al een flinke peuter, hij heeft nog steeds een hekel aan vieze handen. Verven met ballonnen biedt toch een leuke ervaring op sensomotorisch gebied. Ik had er alleen zand in gedaan. Maar je kunt zo natuurlijk ook met andere dingen vullen:
- rijst
- gedroogde erwten, bonen
- zaden
- water

Waar Apenkoppie meer van het smeren en wrijven was, ging Muizenmeisje lol met stippen. De verf zat overal en ze had dikke pret.
Het eindresultaat werd gebruikt als inpakpapier voor een cadeautje voor de leidsters van het kinderdagverblijf.

Trakteren

Het overkomt heel veel moeders. Je peuter is jarig en je bent vergeten voor een traktatie te zorgen.

In ons geval ging het om het afscheid van het kinderdagverblijf waar Apenkoppie en Muizenmeisje de afgelopen 3 maanden mochten komen spelen.

Ik maakte een last-minute oplossing met wat ik nog in huis had:
- appel
- kaas
- rozijntjes
- letterkoekjes

Op het kinderdagverblijf zijn ze deze week aan het werk rond verkeer/ voertuigen. Gelukkig had ik nog wat uitsteekvormpjes (voor koekjes) liggen die daar prima bij pasten.

Van de kaas en appel sneed ik dikke repen. Met de vormpjes stak ik de figuurtjes uit.

Snel in vrolijke cake-papiertjes en klaar is mama!

Je kunt natuurlijk ook alleen fruit gebruiken:
- meloen
- appel
- perzik
- komkommer (o.k. groente ik weet 't)



Oja, de restjes hoef je natuurlijk niet weg te gooien. Die verdwenen lekker in mijn buik!

Kunstig verven

Vaderdag komt er weer aan, dus werd het tijd weer eens iets nieuws te proberen met peuter. Hij wilde graag verven en bij de xenos had ik wat spullen meegenomen die daarbij konden helpen. (goedkope verf, doeken en kwasten vind je zowel bij xenos als bij action.

Met een rol afplakband maakt ik wat grove vakken. Aapie keek erg verbaasd, maar toen ik zei dat hij straks ging toveren vond hij het prima.

 

De verfstiften zijn een grote hit in het wilde westerwoud, maar Aapie had voor het eerst met kwasten geverfd op de speelzaal dus wilde hij dat nu ook. Ik ga de kwasten nog wel wat korter maken. (even een zaag zoeken)

 

Ook Muizenmeisje schilderde haar werkje. Ze gebruikte daarvoor wel de stiften, en verfde ook meteen maar even haar handen en gezicht. :-)

 

Het resultaat was even simpel als mooi:

Knijpers, eindeloos plezier

Muizenmeisje pikte de zak knijpers uit de la en ging er heerlijk mee spelen. Terwijl ik ondertussen doorknutselde met Apenkoppie keek ze steels onze kant uit. Ze wist heel goed dat ze niet in die la mocht komen. In het zakje, uit het zakje, onder het zakje, op het zakje. Eindeloos verkende ze alle mogelijkheden.
Toen ze ermee op boevenpad ging kreeg ze een plekje aan tafel. Ik gaf haar er maar wat bakjes bij. Bij zoveel betrokkenheid bij het spel kan ik niet boos worden.

Collage maken (scheuren en plakken)

Voor kinderen gaat knutselen helemaal nog niet om het resultaat. En eigenlijk zou ik dat het liefst altijd zo houden. Het is het proces dat telt! De lol die je hebt in wat je doet, bezig zijn met wat het wordt verpest dat soms. Dat zie ik al bij Apenkoppie : "Wil jij een trein tekenen? Ik kan dat niet" Ik probeer het dan ook niet te doen.
Vandaag had ik een uitdaging. Apenkoppie en Muizenmeisje wilde knutselen en ik wilde graag dat ze een cadeautje maakte voor hun jarige tante.
De oplossing bleek eenvoudig. Zij genoten van het proces en knutselden heerlijk. Ik maakte er een eindproduct van.

Zo ging het:
Kaftfolie (hema) gehaald en met de klevende kant naar binnen op het raam geplakt. Intussen kwam er al een heel nieuwsgierig Apenkoppie kijken wat er nu te beleven was. Uit mama's grote knutseldoos (Apenkoppie heilige-graal) kwam een stapel vloeipapier. Ik heb het gewoon op de grond gelegd en ben er lekker bij gaan zitten. Eens kijken wat ze ermee zouden doen.
Apenkoppie begon met grote stukken papier er op te plakken maar ging daarna al snel over op proppen maken en plakken.
Muizenmeisjekwam een blaadje pikken, rende ermee naar de keuken. Daar versnipperde ze het zo klein mogelijk. Een voor een kwam ze de snippertjes er weer opplakken.
Na een kwartiertje waren ze uitgeplakt. "Mama, maak jij het maar af, ik wil buitenspelen!"
Gelukkig viel er niet veel meer te doen.

En het eindresultaat?
Een mooi hart voor tante en mooie eieren voor onze collage uit te restjes.